zondag 22 juni 2014

Noodzaak

 
To live a creative life, we must lose our fear of being wrong.
-Joseph Chilton Pearce-

Oudste heeft het eerste jaar van de opleiding Animatie en Audiovisuele vormgeving erop zitten en hij is nog steeds enthousiast. Wat kan ik zeggen? Het is jong is creatief en houdt er dus van om lekker creatief bezig te zijn. En hij heeft het niet van een vreemde.

Ik word zelf altijd ene beetje ongedurig wanneer ik te lang niets getekend of gemaakt heb. Als ik dan uiteindelijk aan de slag ga, is het resultaat niet altijd even geweldig, maar ik word er altijd happy van.

Gisteravond vond ik dat ik lang genoeg niets had gedaan en ging ik aan de slag met een doodle, een tekening, hoe je het ook wilt noemen. Zo fijn om even niet naar een laptop, tv, of telefoon te staren. Digitaal tekenen zou dan ook helemaal niets voor mij zijn.

Ik had evengoed niet heel veel rust in mijn kont, dus ik denk dat ik ongeveer een uurtje met de tekening bezig ben geweest. Wat die enge figuur op het schilderij op de achtergrond moet voorstellen weet ik ook niet. De bloemetjesjurk vind ik leuk, al zou die mij niet staan. Nadat ik klaar was met tekenen voelde ik me alsof ik een dutje in de zon in een bloemetjesweide had gedaan. Heerlijk! :)

vrijdag 20 juni 2014

Alles of niets

We lopen hier thuis zo ongeveer op onze laatste eindjes. Zo aan het einde van het schooljaar gaat het allemaal wat moeizamer en kijken we allemaal uit naar de zomervakantie. Nog even!

Ik krijg zo rond deze tijd standaard de schoonmaakkriebels. De voorjaarsschoonmaak gaat meestal aan me voorbij. Juist in deze periode, wanneer allerlei dingen worden afgerond en er langzamerhand weer wat rust komt in huis, krijg ik zin om heel veel weg te gooien en stofnesten op te zoeken die de rest van het jaar ongemoeid zijn gebleven.

Altijd wanneer ik weer zo´n schoonmaakstuip krijg, abonneer ik me op de emails van Flylady. De emails bevatten een hoop praktische tips met hier en daar wat filosofische wijsheden. De belangrijkste Flyladygrondregel is de 15 minutenmethode. Als je iets aanpakt in huis, zet de timer dan voor 15 minuten. Ook als de klus niet klaar is: stop na 15 minuten! De achterliggende gedachte is dat iets beter is dan niets.

Je hebt mensen die overgeorganiseerd zijn omdat ze zo perfectionistisch zijn. Deze mensen zijn soms obsessief te noemen. Andere mensen hebben ook een perfect plaatje in hun hoofd, maar krijgen daar juist een blokkade van. Het perfecte plaatje waar ze aan willen voldoen is zo overweldigend en intimiderend dat ze uiteindelijk verlammen en niets doen.

Ik behoor duidelijk tot de tweede categorie. Het is typisch iets voor mij om een ellenlange todolist te maken en zo halverwege de ochtend te denken: ‘Ja, doei, de groeten’, en voor de rest van de dag in het zonnetje in de tuin te gaan zitten. Niet omdat ik lui ben, maar omdat ik denk dat ik het toch allemaal niet meer red. En omdat het bij mij alles of niets is. Maar morgen is een nieuwe dag en dan… dan gaan we het allemaal perfect doen!

Of ik doe aan de lijn, of ik overeet me. Of het huis is blinkend schoon, of het is een chaotische toestand.

Als ik er over nadenk is het met bloggen net zo. Ik doe veel te lang over het schrijven van een blog, maar denk dat dat de enige manier is. Dus blog ik uiteindelijk maar niet, want ik denk steeds dat ik er geen tijd voor heb. Doe het goed of doe het maar niet, hè.

Dat gevoel wil ik dus laten gaan. Ik heb voor dit stukje mijn timer voor 15 minuten gezet. Ik ga het eens op deze manier proberen. Iedereen kan een stukje schrijven binnen een kwartier. En perfect hoeft het niet te zijn, toch? Juist.

vrijdag 6 juni 2014

Zestien

Is het schooljaar echt alweer bijna voorbij? En begint echt deze maand de zomer al? Het is zo afgezaagd om te zeggen, maar wat gaat de tijd snel. Ik vind dit ook altijd een wat gekke periode met al die specifieke dagen als Moederdag, Vaderdag, Hemelvaartsdag, Pinksteren… Het lijkt niet op te houden.

In mei was jongste ook nog jarig (zestien, hij is zestien geworden! Hoe kán het?). Jongste heeft iets teveel MTV gekeken waar verwende kinderen een Sweet Sixteen Party krijgen en wilde dit nu ook. “Maar dat is toch alleen voor meisjes?” probeerde ik nog. Ik was duidelijk niet goed op de hoogte, want nee, het was ook voor jongens. En zestien worden is heel bijzonder, benadrukte zoon, en het is ook zo grappig dat hij en zijn beste vriend op dezelfde dag geboren zijn, dus wilden ze samen een groot feest geven.

Dat ‘groot’ heb ik even getemperd. Maar er kwam wel een partytent (geleend), statafels (geleend), een geluidsinstallatie (ha, geleend!) en er kwamen discolichten (geleend). We kochten een hoop eten en drinken in, maakten alles zo leeg mogelijk en maakten ons uit de voeten. Het feest werd een succes en iedereen was achteraf tevreden (ik vooral omdat we dat ook weer hadden gehad).

Het familiefeestje vieren we aankomend weekend met een BBQ (samen met oma die ook binnenkort jarig is). Eigenlijk hadden we zondag op het oog, maar als ik het weer zo bekijk, wordt het misschien zaterdag.

Tussen de bedrijven door hoop ik nog te genieten van het weer en de tuin, want wat fijn dat na dagen van regen de zon weer schijnt en wat staan onze pioenrozen er mooi bij! Ik hoop ook dat ik vandaag nog een beetje overeind blijf, want heel veel slaap heb ik de afgelopen niet gekregen. O ja, ik ging op tijd naar bed, hoor, maar ik werd meegezogen door dit boek en ineens was het 01.30. Ik ben al zo en zo gek op waargebeurde verhalen en dit boek is een echte pageturner. Aanrader!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...