zaterdag 11 januari 2014

Boek: Toen ik je zag – Isa Hoes

Ik doe graag meerdere dingen tegelijk.

- Tv kijken en sporten
- Breien en tv kijken
- Badderen en lezen

En nu kwam ik dus op het lumineuze idee om wat luisterboeken op mijn telefoon te zetten, zodat ik ook kan

- Wandelen met hond L. en naar een boek luisteren
- Koken en naar een boek luisteren
- De was doen en naar een boek luisteren
- Stofzuigen en naar een boek luisteren
- Fietsen en naar een boek luisteren

Geniaal, al zeg ik het zelf! Kom maar op met de boeken in 2014!

Het eerste boek dat ik luisterde was ‘Toen ik je zag’ van Isa Hoes. Ik heb hier en daar al een review van dit boek gelezen en de kritiek die ik tegen kwam was dat Isa met dit boek niet diep genoeg gaat. Dat ze allerlei werkzaamheden van haar en Antonie opsomt, maar dat ze wat het de aangrijpende gebeurtenissen in haar leven aangaat, wat aan de oppervlakte blijft.

toen ik je zag collage

Ik had dit gevoel bij dit boek dus helemaal niet! Om eerlijk te zijn was ik best aangeslagen door het boek. Dat komt misschien ook doordat ik destijds behoorlijk onder de indruk  was van Antonie´s zelfmoord. Maar het feit dat het boek ingesproken is door Isa zelf, maakt het ook een stuk persoonlijker.

In het begin beschrijft ze het gewone dagelijks leven, maar daarbij wordt het karakter van Antonie langzaam uitgetekend. Het laatste deel van het boek is een stuk heftiger. Hierin lees je dat Antonie zich steeds meer terugtrekt en dat hij zich steeds meer losmaakt van zijn gezin. Terwijl de zon buiten schijnt en het gezin van alles onderneemt, verstopt hij zich in bed onder de dekens. Op andere dagen lijkt hij juist overmatig veel energie te hebben en blijft hij hele nachten op. Nachten waarop hij twittert tot hij er bij neer valt.

Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat Antonie niet zomaar wat somber is, maar dat hij zwaar depressief is en hulp nodig heeft. Als Antonie een zelfmoordpoging doet, is Isa diep geschokt, maar tegelijkertijd is ze niet eens zo verrast. Ze beseft dat er nu echt iets moet gebeuren en sleept Antonie mee naar een psychiater die hen weer door verwijst naar de crisisdienst. Maar eigenlijk… eigenlijk is het al te laat. Want een paar weken later kiest Antonie er alsnog voor zichzelf van het leven te beroven.

Ik weet hoever depressie kan gaan, maar jee, hoe kun je ook maar zelfmoord overwegen wanneer je kinderen hebt. Ik kan me daar echt niets voorstellen en ik kan er niets aan doen dat ik Antonie diep in mijn hart behoorlijk egoïstisch vind omdat hij zijn kinderen achter heeft gelaten. Maar tegelijk begrijp ik dat dit maar al te gemakkelijk oordelen is. Depressie is een ziekte dat je totale denken kan overnemen, dat is wat in dit boek wel duidelijk wordt.

Het cijfer dat ik dit boek geef: een 8.

16 opmerkingen:

  1. Het lijkt me een heel bijzonder boek om te lezen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb het ook gelezen. Een eerlijk, aangrijpend en tragisch verhaal met ook veel mooie momenten. Ik heb veel bewondering voor Isa. Wat zal ze zich vaak eenzaam hebben gevoeld. Maar wat heeft ze zich goed staande gehouden. En nu nog steeds.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ha je blogt toch weer : ) Dit boek staat ook op mijn leeslijstje. Dion maakt erg veel gebruik van luisterboeken en er komen er steeds meer. Ik vang vele verhalen op, maar zelf ben ik meer van het echte lezen. Maar voor hem zijn ze ideaal.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik kon het niet laten, dat bloggen. Toch blij dat ik hier geen groots afscheid heb neergezet ;) Ik kan me voorstellen dat luisterboeken voor Dion ideaal zijn.

      Verwijderen
  4. Ik lees in bad, ik lees terwijl ik mijn haren droog, lezen en breien tegelijk lukt me ook, maar luisterboeken.. nee, al eens geprobeerd maar ik word altijd afgeleid door het andere dat ik aan 't doen ben, is duidelijk geen optie voor mij. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het lijkt ook mij een bijzonder boek. Net als jij verbaast het mij soms dat mensen die een 'geweldig' leven leiden, zelfmoord plegen en daarmee van de één op de andere dag hun gezin verbouwereerd achterlaten. Een vorm van egoïsme misschien, maar dat zal juist het ondefinieerbare van het menselijke brein zijn. Rationeel denken is op zo'n moment niet meer aan de orde.
    Maar wat doe je liever Regina, een boek lezen of horen? Daar ben ik wel benieuwd naar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn voorkeur gaat denk ik toch naar lezen uit. Ook omdat je dan je eigen tempo kunt bepalen. Nu heb ik bijvoorbeeld een boek dat voorgelezen wordt door een miep die heel langzaam leest en steeds 'ie' ipv 'hij' zegt en dat irriteert dan wat. Maar ik zal toch boeken blijven luisteren omdat ik daar eerder tijd voor kan maken. En wat het boek van Isa Hoes betreft heb ik een voorkeur voor de luisterversie omdat het haar eigen verhaal is.

      Verwijderen
  6. Ik vond dit ook een erg ingrijpend boek! Ik was ook erg onder de indruk van de zelfmoord van Antonie Kamerling en ik denk dat ik daarom het boek ook zo goed vond. Leuke recensie!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. De eerste 100 bladzijden was dat misschien ook wel zo. Maar toen.... heftig! Heel heftig!!
    Knap dat ze dit gedaan heeft...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Lijkt me niet echt een boek wat ik zelf snel zou lezen..

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik heb het boek toch best heel anders ervaren: http://www.triltaal.nl/2013/12/01/toen-ik-je-zag/.

    geloof trouwens niet dat ik voldoende concentratie heb voor luisterboeken.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Luisterboeken... tja, ik heb het nog nooit geprobeerd maar ik denk ook niet dat het nu iets voor me is, denk dat ik te snel zou zijn afgeleid door de stem die het verhaal verteld.
    Dit boek staat nog op mijn lijstje maar geen idee wanneer ik er aan toe ga komen...

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik heb het eens geprobeerd, luisterboeken, maar het lukte me niet. Ik luisterde teveel naar de uitspraak en stoorde me mateloos aan de 'S'. Ik hoorde alleen maar dingen als: 'de son sakt in de see' of 'sonnige somerdagen'. Het zal aan mij liggen, dat denk ik wel, maar omdat ik er nu zo op ging letten ontging het hele verhaal me!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. denk zeker dat het scheelt dat het door haar zelf is ingesproken, maar door jouw logje word ik wel nieuwsgierig, door d'andere logjes die ik erover las, juist niet!
    en ja, het schijnt dat je als je zo depressief bent, gewoon niet meer toerekeningsvatbaar bent.. dat je het zo ver laat komen, is een ander ding, denk ik, als je een liefdevol gezin om je heen hebt.. maar veel mensen ervaren zo'n depressieve periode toch als 'alleen'.. ik weet het (gelukkig) niet, hoe het voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. ik vond het eigenlijk helemaal niet zo'n goed boek. Het was alsof Isa Hoes met haar woorden het gevoel niet weet te raken. Het is een opsomming van gebeurtenissen. Aan het eind van het boek, wordt het verhaal wel pakkender. Maar in z'n totaliteit vond ik het nogal tegenvallen.

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...