zaterdag 30 november 2013

Om te huilen

Een vrouw huilt gemiddeld 2 tot 4 keer per maand, terwijl een man zo eens in de 2 maanden huilt, las ik ergens. Nu vind ik het onzin om je eigen gedrag in gemiddelden te vangen, maar ik moest er toch eens over nadenken. Huil ik echt 2 tot 4 keer per maand? Als ik de keren tel wanneer ik stiekem wat tranen wegknipper bij een of ander zompig tv-programma (gisteren nog toen Trijntje tijdens TVOH haar speech voor de onzekere Wudstik hield) kom ik wel op zo’n drie keer per week, haha. Maar ik vind dat niet tellen, want dat gaat niet om echt verdriet. Echt huilen, met grote halen, flinke snotneuzen en het gevoel dat ik van een berg af wil springen, komt denk ik maar een paar keer per jaar voor. De andere keren dat ik huil, gaat het om het snel wegvegen van wat tranen, mezelf (of een ander) even heel zielig vinden en daarna weer gewoon doorgaan. Het is een ontlading en vaak kán je daarna ook door. Het voelt alsof er een beetje lucht uit een veel te strak opgeblazen ballon is gelaten.

Man zie ik eigenlijk bijna nooit huilen. Een enkele keer wel eens gezien, hoor, dus een robot is hij niet, maar de boel moet er wel heel ellendig aan toe zijn wil ik tranen bij hem zien. Niet dat hij ongevoelig is, maar meer van het type: mannen huilen niet. Waarom niet? Omdat mannen niet huilen. Klaar.

huilencollage2

Vrouwen huilen al zo en zo meer dan mannen vanwege hormonen. Maar ook omdat vrouwen bepaalde situaties vaker opzoeken. Ze luisteren naar het relaas van een pas gescheiden vriendin of zitten op de bank met met de ultieme ´zielige´film.

Ik huil niet snel in het openbaar. Maar wanneer het dan toch gebeurt dan het liefst zonder snotneus en met tissues binnen handbereik. Net zoals je een ´filmkus´ hebt, heb je ook het ´filmhuilen´. Als ik het zou kunnen plannen, zou ik heel elegant huilen, met hier en daar een langzame traan en wat delicaat gesnuf. Helaas kan ik me niet herinneren dat het ooit zo is gegaan.

Eigenlijk stom om je te schamen voor tranen in het openbaar. Het kan zo lekker opluchten. En ik heb zelf altijd liever te maken met iemand die zijn of haar gevoelens uit dan met iemand die zich krampachtig verschuilt achter een masker. Huilen werkt ontwapenend. Lucht op. Is gezond. Geen enkele reden om je in te houden dus.

Voor wie even flink wil oefenen, hier wat huilmateriaal. Haal de tissues maar tevoorschijn!

(Ik weet nog dat oudste als peuter altijd tranen met tuiten huilde bij Sneeuwwitje. Marley & Me heb ik zelf nooit kunnen afkijken. Wat een ellende. Dit hele filmpje is ellende ;)

12 opmerkingen:

  1. Marley & Me was vreselijk. Ik keek samen met mijn dochter naar die film en ik weet nog dat ze op een gegeven moment woest naar me gilde: 'doe normaal, ik kan die film niet meer volgen.' Ik kon niet stoppen met huilen. Heerlijk was het! Het lucht zo ontzettend op af en toe! Volgens mij zouden we wat vaker moeten huilen, je raakt heel wat spanning kwijt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mannen huilen niet!. Het afgelopen jaar wel meer dan anders, maar dat had ook zo zijn redenen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Och ik kan al janken als ze bij het weerbericht zeggen dat het gaat regenen :')
    nee hoor grapje. Het zijn de momenten van de maand denk ik wanneer ik er het meeste last van heb.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik kom er makkelijk aan, aan dat jank-gemiddelde. Deze week al 2x. Onder PMS, dat dan weer wel. Eigenlijk moeten die niet meetellen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Och ik huil dit jaar af en aan, doordat ik echt een heel rot jaar heb gehad ben ik super emotioneel. Soms heel vervelend maar lucht wel altijd even op.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Pfff, wat een stelletje tranentrekkers bij elkaar in dat filmpje, ik blijf erin.
    Ik jank heel erg snel overal om. Ik schaam me daar natuurlijk best voor en probeer heel zachtjes te janken. Maar dat lukt natuurlijk never nooit niet en het blijft ook nooit onopgemerkt. Dan hoor je ineens: 'Mam!? Zit je nu te huilen?!'
    En dan moet ik nog harder huilen ...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Kan soms best emotioneel worden als ik op tv iets zie wat me op de een of andere manier raakt, maar echt huilen uit verdriet of onmacht... nee, dan kom ik bij lange na niet aan het gemiddelde! Vriendlief al helemaal niet, want dan moet er echt iets aan de hand zijn, wil je hem zien huilen...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Sky huilde laatst bij het kijken van Pinokkio. Zo lief. Zelf heb ik zaterdag staan huilen bij afscheid nemen :(

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Huilen kan inderdaad heerlijk opluchten en daarna kun je weer verder... Bij Marley & Me heb ik op het eind ook moeten huilen hoor (zowel bij de film als het boek) en m'n zus moest vroeger altijd huilen bij de aftiteling van 'Black Beauty' omdat het paard dan helemaal alleen was ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. zo vaak huil ik dus echt niet en mijn man huilt al helemaal nooit. zo goed als nooit. want idd, boys don't cry ;-)
    volschieten doe ik idd wel te pas en te onpas ook sinds ik mama ben. mss huil ik daarom wel minder nu?

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Haha elegant huilen: ik zou willen dat ik dat kon!

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...