zondag 1 september 2013

Wat de Amerikanen van me af hebben genomen

Ik had al een tijdje pijn in mijn mond. Nee, geen kiespijn, maar zenuwpijn. Ik kon al langere tijd geen ijsjes meer eten omdat het dan was alsof iemand mijn tandvlees met een harpoen doorboorde. En ook na het drinken van koffie moest ik mijn best doen om het niet uit te schreeuwen van ellende. Warm en koud drinken vermeed ik dus. En voor de rest bleef ik, naar traditie, mijn bezoekje aan de tandarts zoveel mogelijk uitstellen.

Afgelopen week werd ik afgestraft voor mijn uitstelgedrag, want de pijn in mijn mond liep ineens flink op. Het werd zelfs zo erg dat ik er niet van kon slapen. Na de eerste doorwaakte nacht belde ik de tandarts. Of ik vandaag nog langs kon komen.
“Nou nee,” was het antwoord. “De tandarts is op vakantie. Er zitten hier in het gebouw wel meer tandartsen, maar op woensdag wordt er niet gewerkt.”

Ik vind dat dus be-la- che-lijk. Kijk dat mijn tandarts ergens op de Bahama’s zit, dankzij alle veel te dure behandelingen, oké. Maar dat je met acute pijnklachten gewoon niet kunt komen, vind ik echt goed fout. Ik zou eigenlijk een andere tandarts moeten zoeken, schoot het door me heen. En die mevrouw aan de telefoon, die blijkbaar wel werkt op woensdag en gewoon doorbetaald kan worden door de tandartsen die er op woensdag allemaal niet zijn, moeten vertellen hoe vreemd het is dat je op woensdag nergens met je pijnklachten terecht kunt. Pijn maakt meestal agressief, dus het had zomaar gekund dat ik even flink uit mijn dak was gegaan.

Ik deed het niet. Waarom niet? Nou eh, mijn tandarts zit dus op twee minuten van mijn huis. Ik kan er naar toe lopen en als ik op de fiets ben, hoef ik maar een keer met mijn ogen te knipperen en ik ben er al. En als je dus toch al zo’n hekel aan de tandarts hebt, helpt dit enorm.

Pas op donderdag ging ik dus naar de tandarts. De gevreesde woorden werden al vlot uitgesproken: “Een wortelkanaalbehandeling.” Tja, wat kan ik er over zeggen? Ik kreeg in het verleden al eens zo’n behandeling en het viel me toen reuze mee. Dit keer echter niet. Ik vond deze invaller ook een beetje een slachter. Hij deed maar raak in mijn mond, liet af en toe iets op mijn gezicht vallen en zei na een kwartier, toen ik nog verging van de pijn en met samengeknepen vuisten in de stoel lag, op voldane meneerdetandartstoon: “Zo, nu is het niet meer gevoelig, hè?”

Vrijdag was ik redelijk pijnvrij. Zaterdag begon de pijn weer. Geen zenuwpijn dit keer, maar een soort van afterbehandelingspijn. Kapot geragd tandvlees, of zoiets. We gingen boodschappen doen en ik merkte dat het lachen me ondertussen behoorlijk vergaan was. Bij thuiskomst wilde ik een paracetamolletje nemen. Op. Dan maar een ander pilletje. Ah, een potje van de Walmart. Pain Relief stond er op. Mooi. Ik heb er altijd alle vertrouwen in dat het spul van de Amerikanen wat sterker is, dus nu zou ik wel snel van mijn pijn af zijn. Ik nam twee pillen en een slok water, kroop achter mijn laptop en wachtte af.

“Weejeohoewedadevogendekeegadoealherege?" vroeg ik aan Hubby.

Hubby keek me verwonderd aan. “Wat zeg je? Je praat zo onduidelijk.”

Kijk, dat irriteert me altijd zo mateloos. Hoezo praat IK onduidelijk, wanneer HIJ iets niet verstaat. Misschien luistert hij wel niet goed. Dat kan toch best? “Iplaatnieoduihelijk!” zei ik dan ook verontwaardigd.

Ik las het nieuws. Iets over Syrië. Oeps, was ik nou een paar seconden weg? Ik keek naar Hubby die me openlijk zat uit te lachen. “Beetje moe schat?”

“Hm, ja, ihepwilluhgeslik. Vandewamart.” Ik stond wat wankel op en pakte het potje pillen uit het keukenkastje. Pas nu viel het me op dat er op het potje Extra Strength stond en behalve Pain Reliever ook Nighttime Sleep Aid.

Ik ging naar boven om bedden te verschonen. Een paar keer moest ik me aan de muur vast houden. Jongste zag me langs banjeren en keek me oplettend aan. “Wow, jij ziet er moe uit, mam.” “Pwillen genomuh,” zei ik.

Ik verschoonde bedden. Daarna liet ik me in ons eigen versopgemaakte bed vallen. Het moet ongeveer halfacht zijn geweest.

TWAALF uur later werd ik weer wakker. Het was ochtend en ik had mijn zaterdagavond gemist. Ik weet dat nog dat er ‘s avonds een vriendje in huis was, maar had er geen idee van hoe laat deze naar huis was gegaan. Ik zou met man en kinderen een film kijken en er zouden hapjes zijn, maar ik had de hele zaterdagavond opgekruld en met rozige wangen in bed gelegen :(

De pijn begint ondertussen weer lichtjes op te komen. Zo maar even naar de Lidl om de hoek (zondags open) om wat paracetamol te kopen. Van de pillen van de Walmart blijf ik voorlopig maar even af.

13 opmerkingen:

  1. Misschien wel mijn grootste angst.... wortelkanaalbehandeling... Alleen dat woord al! Ahrgggggg....
    Hoe is ie nu??

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die Amerikanen toch, behalve the biggest hamburgers ook the biggest pills haha! Je bent in ieder geval goed uitgerust, 12 uur achtereen slapen tjonge jonge! Sterk spul ...
    Gaat het weer een beetje?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik voor je dat je snel van de pijn verlost bent, maar zou inderdaad dit spul niet meer gebruiken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik hoop voor je. Ik begin ook al wartaal uit te slaan zie ik ; )

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb het even opgezocht maar het is gewoon paracetamol dus? Raar dat je daar zo heftig op reageert?

    Nou ja: wel lekker, niet?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geen idee wat er precies in zit. Ik weet wel dat ik op paracetamol lang niet zo heftig reageer.

      Verwijderen
  6. Aaah dat is flink balen... (hoewel ik wel een beetje heb gelachen om je blogje!)
    Je hebt in ieder geval even lekker kunnen slapen.

    Hoe is het nu met de pijn? Inmiddels een beetje gezakt?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. @allen, de pijn is helaas nog niet helemaal weg, maar van de pillen blijf ik even af!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. owwww zo herkenbaar. helaas. hopelijk ben je er nu snel vanaf en de volgende keer op tijd naar de tandarts gaan, hè ;-) oh en geen pillen nemen zonder 't potje te lezen hihi

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Sterk spul die Walmartpillen. Hopelijk snel pijnvrij meis. En anders toch maar weer terug? :-(

    BeantwoordenVerwijderen
  10. ah ja wortelkanaalbehandeling. Gelukkig nog nooit zelf hoeven ondergaan gezien de verhalen die ik erover gehoord hebt en van jou lees. Sterke pillen. Ach later kun je er om lachen. Hopen dat de pijn snel helemaal verdwijnt en dat je echt niet terug hoeft naar de tandarts en anders dat je eigen tandarts weer terug is, da's toch altijd net iets fijner/vertrouwder.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ai moet een beetje lachen als een boerin en ik voel al pijn door het lezen alleen. Ooooh. En dan dat 'medicijn...' :-o

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Och arme jij... Zo irritant dat je er dan niet terecht kunt! Iedereen moet op vakantie kunnen maar vervanging zou wel fijn zijn! Voel je je nu weer helemaal oké?

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...