woensdag 14 augustus 2013

Klaploper

Wij hadden vroeger buren, dat waren klaplopers eerste klas. Pa en ma hadden al éééuwen een uitkering, maar op de een of andere manier vonden ze toch dat ze met een gerust hart zes kinderen op de wereld konden zetten. We hebben het over de jaren negentig en de arbeidsmarkt lag er wel een beetje anders bij dan nu. Als je echt wilde en verder gezond was, kon je heus wel aan het werk. Maar op de een of andere manier wisten mijn buren er mee weg te komen. Ze brachten hun dagen door met ruziën, wandelen met hun valse herdershonden (waarvan een nog eens een kat van ons doodbeet) en nog meer ruziën.

Goed, helemaal te beroerd om te werken waren ze ook alweer niet. Want zodra de kinderen oud genoeg waren voor een folderwijk, werden ze daarvoor ingeschreven. Pa en ma liepen de folders samen met de kinderen. De kinderen hielden er geen cent aan over want pa en ma incasseerden het geld. Zo samen met hun uitkering en de kinderbijslag hadden ze toch nog een leuk inkomen! Het leven was goed voor ze!

Er zit geen happy ending aan het verhaal, want het gezin is uiteindelijk uiteen gevallen. Ma ging er met een vriend vandoor. De oudsten gingen uit huis en wilden hun ouders niet meer zien. Pa bleef achter met de jongste kinderen. Eerst was hij wat eenzaam, maar daarna besloot hij een leuke Poolse uit de catalogus te bestellen. Gelukkig waren wij tegen die tijd al verhuisd. Maar af en toe kwamen we de beste man tegen en werden we op de hoogte gehouden van de laatste ontwikkelingen op vrouwengebied. Het liep niet zo heel lekker met de Poolse, dus deze werd weer geloosd. Daarna ging hij weer naarstig op zoek naar de volgende.

Maar goed, hoe kom ik nou op dit alles? Gisteren keek ik weer eens een documentaire. En dit keer keek ik de documentaire ´Foute vrienden´. Ik weet niet of je deze kent, maar het is echt een juweeltje. Verbrande Herman, Rooie Jos, Dikke Bobbie en Jantje worden in deze documentaire 15 jaar (!) lang gevolgd. Het zijn echt Amsterdammers die zeggen waar het op staan. Er is soms te veel drank en drugs in hun leven en als het op financieel gebied niet helemaal lekker loopt, wordt een crimineel uitstapje niet geschuwd. “Maar omaatjes beroven doe ik niet,” zo zegt Verbrande Herman beslist. Je ziet de vier mannen gedurende de docu ouder worden en ook milder. Een van hen overlijdt. Een ander vlucht voor schuldeisers en zwerft door het hele land. Je ziet dat een enkele droom in vervulling gaat, maar vooral heel veel dromen in duigen vallen.

Ondanks mezelf moest ik lachen om het stukje met Dikke Bobbie die bij de Sociale dienst op bezoek gaat en zomaar een baan aangeboden krijgt. Terwijl hij een sjekkie draait (toen kon dat nog gewoon), hoort hij het aanbod aan om het vervolgens nonchalant af te wijzen. Wanteh, dat ging natuurlijk niet met zijn rug, hè? ;)

Verder zijn de kapsels, de kleding en de muziek uit deze docu een heerlijkheid. Ik kom niet uit Amsterdam en hoewel we thuis niet veel geld hadden, leefden wij een totaal ander leven, maar toch had ik steeds een gevoel van herkenning. Ik denk dat ik gewoon het jaren negentiggevoel herkende.

Dikke, dikke Aanrader!

Wil je de documentaire ook bekijken? Klik dan hier.

vijf sterren

13 opmerkingen:

  1. Komisch filmpje. Toen kon je er nog om lachen.
    Toen (eind jaren '80/begin jaren '90) had je ook nog een Sociale Dienst, maar nu is dat ondergebracht bij gemeenten. Ik zie wekelijks klaplopers binnenkomen. Je herkent ze meteen. Ze komen nooit volgens afspraak. En als ze komen, nemen ze eerst uitgebreid een bakkie koffie mét een koekje (of 3). Dan melden ze zich aan de balie en vervolgens weten ze niet met wie ze een afspraak hebben. En allemaal zonder blikken of blozen. Ok, er zijn positieve uitzonderingen maar die haal je er meteen uit. Een hele opgave om zulke mensen aan het werk te krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel vermoeiend zulke mensen!! Heb er met mijn vorige werk ook geregeld mee te maken gehad.

      Jammer dat hier op de pc het filmpje niet wil starten. Ik ga er zeker thuis nog eens naar kijken :)

      Verwijderen
  2. Ik kan me er iets bij voorstellen. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hahaha, ik heb wat gemist geloof ik. Ik zal er toch eens naar kijken. Sommige types zitten écht helemaal nergens mee, ze zijn er nog steeds. Uitgekookt en wel op hun eigen wijze. Wel bijzonder, zo'n documentaire van 15 jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Grappig want nietsvermoedend schrijf ik vanavond een blog die ook gaat over ''buren'' en hun groentetuintjes enz., heb jij het over dit slag volk. Nu dan is dit weer een ander verhaal ; )

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Indrukwekkend.Ik heb dan iets anders met de buren dat ze overlast maken terwijl het niet meer mag naar 10 uur op de avond.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hahaha. Geweldig lijkt dit mij. Ik ga het bekijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik herhaal de woorden van je vorige blog: O.M.G.!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hahaha, foute vrienden is echt heel leuk ja :D

    BeantwoordenVerwijderen
  9. oh die ga ik kijken hahaha maar heb ook hartelijk gelachen om je oude buren, heb het zelfs voorgelezen aan vriendje! hahahaha

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik kende deze documentaire helemaal niet. Ik moet hem snel maar eens gaan kijken, het klinkt goed in ieder geval!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hahaha ik moest lachen om je stukje, want ook wij hadden zulke buren vroeger. Ma ging er ook met een ander van door, kids wilde haar niet meer zien. Alleen pa bestelde nog net geen Poolse dame

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...