zondag 14 juli 2013

Kuscultuur

Ik zat volgens mij in de tweede van de middelbare school toen een paar meiden besloten dat elkaar kussen helemaal je van het was. In plaats van een lauw ´hoi´ op de vroege morgen, moest er gekust worden. Een, twee, drie, kussen. Voor de les, na de les, in de pauze... Het was om moe van te worden. Als het echt moest, deed ik mee, maar liever ontweek ik het een beetje. Want wát een gedoe was dat zeg. En vooral: wat overdreven! Ik kwam al niet uit een echt aanhalig gezin, dus het ging een beetje tegen mijn natuur in.

Later was het juist in om je vriendinnen op de mond te kussen. Gewoon een tel. Bij ‘hoi’ en ‘hallo’. Hm, voelde wel wat vreemd, maar in ieder geval was het snel afgehandeld. Ik deed mee, want ja, zo hoorde het en ik wilde niemand beledigen.

Ik dacht altijd dat jongens onderling niet zo moeilijk deden, maar dat kan per vriendengroep nog wel eens verschillen. Want wat blijkt? In de vriendengroep van jongste is het helemaal hip and happening om elkaar te omhelzen. Zien ze elkaar, dan is het eerst een ingewikkelde handshake en daarna een omhelzing. Meiden krijgen alleen de omhelzing. Het wordt zo ver doorgevoerd dat ook Hubby en ik er niet aan ontkomen.

“Mama, mag S. blijven eten?”

“Eh...”

“Alsjeblieft? Het is veel handiger, want S. gaat toch zo met me mee naar training.”

“Nou, goed dan.”

En daarop sprinten dus twee vijftienjarige knullen naar me toe en word ik samengeknepen in een liefdevolle group hug.

Is iemand blijven logeren of een avondje wezen filmkijken? Hubby en ik worden bij het afscheid nemen in een enthousiaste omhelzing geplet, alsof we met z’n allen drie weken op survivaltocht zijn geweest en een diepe, innerlijke band hebben opgebouwd.

Het went. En liever dit dan van die kinderen die je nauwelijks aankijken. Ergens vind ik het ook wel ontwapenend.

Wat ik veel erger vind, is dat we bij lange na niet van de drie kussen af zijn. Ik vind bijna niets erger dan op verjaardagsbezoek gaan, een volle kamer inlopen en dan iedereen af te moeten gaan met drie kussen. Ik heb wel eens besloten om het gewoon niet te doen. Ik hield het die keren gewoon bij het zoenen van de jarige en de rest begroette ik dan met een glimlach en een ´hallo´. Maar dan ging ik zitten en dan voelde ik me bijna onbeschoft. Ook dat voelt niet prettig, want het is absoluut niet mijn bedoeling om onbeschoft te zijn. Dus nu draai ik weer volop mee in de driekussengekte. Niet omdat ik het wil, maar om niet onaardig gevonden te worden.

Eigenlijk is het van de zotte. Zal ik anders maar weer in kusstaking gaan? Hoe doen anderen dit eigenlijk?

{dag 20 van dertig dagen bloggen}

7 opmerkingen:

  1. Met verjaardagen feliciteer ik de mensen die ik ken. En ook daarin maak ik onderscheid, de ene krijgt 3 kussen, de ander een hand. Maar no way dat ik de hele huiskamer rond ga en feliciteer, ik vind dat zó nietszeggend... Ik roep hoi en gefeliciteerd allemaal en ga zitten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De mensen die ik niet ken, kus ik ook niet. Maar wat als nu iedereen familie is? En het zijn er véél? Dan wil ik ook het liefst 'hoi en gefeliciteerd' roepen en gaan zitten, maar durf het niet zo goed.

      Verwijderen
  2. Lijkt me heel apart, zo'n groepshug met een stel 15-jaren hahaha! Die ingewikkelde handshake en omhelzing tussen jongens zie je niet in deze regio (Salland). Ik denk wel dat meiden elkaar kussen en soms kussen de jongens de meiden. Zelf kus ik op feestjes/verjaardagen alleen de mensen met wie ik een hechte band heb. De rest krijgt een hand, ik vind het helemaal OK!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ha,ha
    3 kussen ja heel Nederlands. M'n Amerikaanse wederhelft vind dit nogal vreemd.
    Ik heb weer zitten lachen hoe je dit alles beschrijft! Bedankt! ;)
    Hugs and kisses!
    Mona.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oja ik gruwel ook van die cultuur! Gelukkig heb ik een kleine familie en ben ik zo klaar met zoenen op verjaardagen...de rest krijgt gewoon een hand...maar meestal krijgt de groep overige mensen gewoon een 'zwaai' plus 'goedemiddag/avond'... Bij mijn vrijwilligerswerk is het soms ook lastig trouwens, oud en jong werkt samen en ik weet nooit zo goed of jong met oud zoent (naja, gedag zoenen hè!) en of ik dat dan ook moet doen. Ik ben daar ook niet eenduidig in, dus soms doe ik het wel en soms net (maar ben geneigd om het voortaan bij niet te houden!)
    Leuk he, die Hugs van jongeren tegenwoordig ;)
    Ik kom ook niet uit zo'n aanhalig nest, zal er vast mee te maken hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je kunt toch gewoon zeggen dat je het niet fijn vindt??? Of is dat heel simpel gedacht?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat grappig dat het zo anders kan zijn overal. Hier wordt zo goed als niet gekust, iedereen wordt hier lekker beet gepakt en geknuffeld. Vind ik overigens ook veel fijner dan al die kussen hoor.

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...