woensdag 3 juli 2013

Balletjes in je haar

Ergens op het internet kwam ik de volgende foto´s tegen en ik werd gelijk teruggetrokken in de tijd…

In de jaren zeventig liepen veel kleine meisjes met elastiekjes met balletjes in hun haar. Balletjes die eigenlijk op toverballen leken. Ik was een van die meisjes. Ik weet nog goed hoe het klonk wanneer de balletjes tegen elkaar aan kletsten bij het indoen. Ik weet ook nog heel goed hoe zeer het deed wanneer het elastiek uitgerekt werd en de balletjes hard tegen mijn hoofd terugsprongen (en ik weet niet meer zo goed of ik dat dan deed of een ander om me te pesten, maar mezelf kennende, deed ik dat gewoon zelf, haha).

In die tijd maakte ik ook wel eens vlechten die ik op mijn hoofd vastzette met heel veel schuifjes. Een beetje ‘Het kleine huis op de prairie’ idee.

Mijn haar was vaak een beetje stug. Mijn moeder kocht altijd zo´n mintgroene (of lichtgele, nu weet ik het ineens niet meer) Palmolivefles, met kleine uithollingen voor je vingers. Conditioner? Haha, dat hadden ze volgens mij nog niet en anders stond dit gewoon nooit op het boodschappenlijstje van mijn moeder.

Ik had mijn haar regelmatig in een hoge staart. Soms droeg ik het los en dan was het naar mijn zin nooit lang genoeg. Ik reikte vaak naar mijn rug om te voelen hoe lang mijn haar was. Of ik vroeg een vriendinnetje om aan de onderkant van mijn haar met haar vinger een streepje te trekken op mijn rug. “Het is zó lang,” zei ze dan.

Ik zie me vooral in de klas zitten bij een bepaalde meester. Terwijl hij uit ´De brief voor de koning' voorlas, friemelde ik een beetje aan mijn haar. Misschien trok ik eens aan een balletje die dan keihard tegen mijn hoofd terugketste, waarop ik een gepijnigde kreet slaakte. En misschien keek de meester me eens verstoord aan, streek door zijn baard, en ging daarna verder met lezen. Daar ergens in de 70s…

{dag 9 van dertig dagen bloggen}

8 opmerkingen:

  1. Ik droeg ze ook. Zo rond mijn negende had ik bijna iedere dag twee lange staarten in mijn haar. Mijn favoriete balletjes waren roze en massief, je had ook holle balletjes die sneller kapot gingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat soort elastiekjes had ik ook altijd. :)
    En als mijn moeder een hoge staart bij mij deed, had ik minstens drie dagen koppijn en zag ik er uit als een Chinees (zo strak zat mijn haar...)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat leuk beschreven :-) Die elastiekjes met balletjes ken ik wel, maar heb ze nooit zelf gedragen. Meestal had ik m'n lange haar in een hoge staart of los met een bandana (jaja, die had ik in allerlei kleurtjes) erin ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ken ze wel, maar heb ze zelf nooit gedragen. Ik had namelijk altijd kort haar :( Als het namelijk wat langer was, dan trok ik plukken eruit...beetje dwangmatig ;) nu niet meer hoor!)
    Toverballen ken ik ook...daar ben ik een keer bijna in gestikt (maar dan ook echt bijna!)
    Jeetje, wat een trauma's halen die elastiekjes naar boven! hahaha!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, ik had ze ook. Echt nostalgie!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ik had ze natuurlijk ook #duh en ook wij hadden geen anti-klit. zo heette dat vroeger. ^^ hahahaha

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nou moe? Toen ik aan het boek 'vijftig tinten grijs' was begonnen en ze het daar over balletjes hadden, moest ik ook aan deze denken! Maar het zal wellicht een ander soort zijn ;-)
    Ik had ze vroeger niet, ik had kort haar *snif*.
    Ik keek altijd jaloers naar andere meisjes die wel balletjes in hun haar hadden.
    Geen idee waarom ik altijd kort haar had, maar ik wilde ook zo graag balletjes in mijn haar wéééh!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zijn absoluut andere balletjes, Desire :)

      Verwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...