zaterdag 22 juni 2013

Rise and shine!

Ik doe niet aan snoozen. Snoozen is namelijk desastreus voor iemand die van uitstellen houdt en uitstellen, dát kan ik. ´Nog even… het kan nog best… de volgende keer...´ zijn gedachten die dagelijks door mijn hoofd vliegen. Snoozen lijkt zo onschuldig maar kan je oorspronkelijke dagplanning aardig in de war gooien. Met het gevolg dat ik ´s morgens vroeg loop te stressen en te vliegen en met een beetje pech ook loop te vloeken. Geen goed plan dus. Mijn wekker gaat tegenwoordig om 07.30 en om 07.31 sta ik naast mijn bed. Lekker duidelijk zo en nooit meer gehaast in de ochtend!

Met het ouder worden gaat het uitslapen al zo en zo steeds moeizamer (in ieder geval in mijn geval). Een enkel keertje, wanneer ik echt heel moe ben, slaap ik wel eens tot een uur of tien. Op dat moment lijkt dat best fijn, maar wanneer ik er eenmaal uit ben, moet ik de boel even flink aanzwengelen. Er hangt een mist in mijn hoofd en alles doet zeer. En de rest van de dag loop ik voor mijn gevoel achter de feiten aan. Echt, om uit te kunnen slapen moet je jong en fit zijn en dat, beste mensen, ben ik allang niet meer. In het weekend sta ik dus meestal ook vroeg op.

In mijn jeugd bleef mijn moeder ’s morgens altijd op bed liggen. Ze had nogal wat problemen. Ik kan daar een heel verhaal van maken, maar hou het even bij het onderwerp. Als kind vond ik het nooit leuk om ’s morgens beneden te komen en niemand aan te treffen. Later kreeg ze een vriend die ’s morgens om zes uur opstond (Geert! XXX). Voor mij was het het toppunt van gezelligheid om ’s morgens beneden te komen en hem aan de keukentafel te zien zitten, met versgezette koffie en zijn volkorenboterhammen met kaas, klaar voor een gezellig praatje en foute grapjes! Daarom geeft het me een voldaan gevoel dat ik ’s morgens altijd al op ben wanneer de kinderen beneden komen. Stiekem hoop ik dat ze hier later met warme gevoelens aan terug zullen denken.

 

8 opmerkingen:

  1. ik snooze me tegenwoordig weer suf, komt door dat knakeweer. en oh ja, ook door mijn uitstelleritus ;-) eerder naar bed zou ook helpen, maar da's lastig. mijn moeder lag vroeger ook altijd op bed 's ochtends, mocht haar vlak voor ik weg ging pas wakker maken.. ligt nu nog zo tot de middag op bed met d'r bijna 70 jaar, dus die is dat uitslapen nooit verleerd! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snooze ook nooit. Ik zet wel de wekken, voor de zekerheid, maar ben altijd iets voor ie afgaat, wakker. Jill komt een half uur later, ik maak wel een ontbijtje voor haar, maar dat eet ze alleen op. Tegen de tijd dat zij aan tafel gaat, verlaat ik nl bijna het pand. Vlam heeft wisselende tijden, dus die trekt zijn eigen plan.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik snooze wel, terwijl ik dat eigenlijk niet zou moeten doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik doe ook niet aan snoozen. Ik wil het wel, maar het lukt me niet. Manlief staat 's morgens door de week om 06.30 uur op en doet dat op luidruchtige manier (in ieder geval in mijn beleving). Ik slaap licht en ben dan ook meteen wakker. Ik lig dan nog wel even te dommelen tot 07.30 uur, maar daarna sta ik ook op. Toch kom ik pas echt op gang als de kids de deur uit zijn. Ik ben een diesel wat dat betreft; langzaam op gang en daarna draai ik op volle toeren ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is ook beter voor de mens om op dezelfde tijd op te staan (zeggen ze)! Maar af en toe lekker uitslapen (als het de avond ervoor laat is geworden, het een druilerige dag is of de energie gewoon ver te zoeken is) is ook niet verkeerd! Tja en dat heeft soms tot gevolg dat mijn hoofd zwaar is, ik niet vooruit te branden ben of mijn mind niet willen beginnen met aanzwengelen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik snooze niet. Anders val ik geheid weer in slaap! Om 05.45 uur 's morgens.... *kreun*

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dat doen ze vast wel. Uitslapen lukt mij al jaren niet meer, snoozen dus ook niet echt. Alleen als ik vlak voor de wekker gaat (na een wakkere nacht) weer in slaap gevallen ben. Maar daar kan ik meestal niet aan toegeven :-(

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Kan me voorstellen dat je het als kind niet leuk vond om alleen beneden te komen... Fijn dat daar later Geert was! Mijn ouders waren altijd al beneden als wij wakker werden en door de weeks werd er gezamelijk ontbeten in de keuken.

    Nu ik op mezelf woon snooze ik wel 1 of 2 keer, voordat ik m'n bed uitkom ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...